Ο χειμώνας, μακρύς και ασήκωτος φέτος, θέλει δεν θέλει έχει ημερομηνία λήξης. Ας αρχίσουμε να ανασυντασσόμαστε λοιπόν για τις χαρές που μας χρωστάει και θα μας δώσει το kite και αυτή τη χρονιά. Αντίσταση λοιπόν και στον τηλεοπτικο-οικονομικό χειμώνα που συντηρούν οι κάθε λογής “προστάτες” μας και άμεση ενεργοποίηση προς κάθε κατεύθυνση για να βγούμε από την κινούμενη άμμο που μας πέταξαν. Κάποιος είπε: Απαισιόδοξος είναι αυτός που σε κάθε ευκαιρία βλέπει ένα εμπόδιο. Αισιόδοξος αυτός που σε κάθε εμπόδιο βλέπει μια ευκαιρία.
.
Επί του θέματος λοιπόν. Τι μπορούμε να περιμένουμε από τα φιν στο ΤΤ; Δηλαδή τι και σε πιο βαθμό μπορούμε να διορθώσουμε στη πλεύση αλλάζοντας φιν; Αρκετά, αν καταλάβουμε τη λειτουργία τους. Η λειτουργία των φινς στο ΤΤ είναι διαφορετική από τα φιν στο surfing και πολύ διαφορετική στο windsurfing . Από τότε που έφυγαν οι καρίνες από το ws , τα φιν επωμίστηκαν σε μεγάλο βαθμό τη λειτουργία τους που ήταν να χαράσσουν και να κρατούν την πορεία στην πλεύση Ακόμη να αποτρέπουν την πλαγιολίσθηση δημιουργώντας άντωση που να ανεβάζει το σανίδι όρτσα. Όλα αυτά είναι προφανή για τους ws , ιδίως αν έχουν κόψει μερικά κατά την διάρκεια της πλεύσης. Χωρίς φιν ένα ws δεν πάει πουθενά. Δεν είναι το ίδιο με το Κiteboard. Ακόμη και τα σανίδια που δεν φτιάχτηκαν για να λειτουργούν finless, πάνε καλούτσικα και χωρίς αυτά. Λοιπόν γιατί τα βάζουμε; Τα βάζουμε για να κρατούν την γωνία του άξονα του σανιδιού σε σχέση με την γραμμή της πορείας σταθερή, ώστε το σανίδι να λειτουργεί (και) ως καρίνα. (Κατευθυντικότητα)(περίπου όπως τα φτεράκια στο πίσω μέρος του βέλους) Δεν είναι τα φινς που ανεβάζουν τα όρτσα στο Κiteboard, άρα δε χρειάζεται να είναι μεγαλύτερα από αυτά που απαιτεί το σανίδι για να μην σλασάρει.(πλαγιολισθαίνει, νοιώθετε να φεύγει η ουρά στο πλάι). Μεγαλύτερα φινάκια θα αυξήσουν τις αντιστάσεις και θα κόψουν ταχύτητα. Στη διάρκεια ενός φορτωμένου ποπ, αν το μέγεθος των φιν δεν επαρκεί, (εφόσον το ποπ έχει εκτελεστεί σωστά), θα νιώσετε πάλι το σανίδι να φεύγει από τη θέση του και να μην σας αφήνει να τεντώσετε τα σχοινιά όσο θέλετε. (Κράτημα) Εδώ θέλουμε κάτι μεγαλύτερο, αλλά όχι υπερβολές. Τα φιν ακόμη επηρεάζουν το κράτημα στη διάρκεια του κάρβινγκ( έντονοι ελιγμοί στο κύμα ή και στο φλατ) (Pivot) Εδώ το σχήμα τους επηρεάζει επίσης σημαντικά όπως και το μήκος τους. Στην προσγείωση, τα φιν βοηθούν στη σταθεροποίηση της πορείας που θα μας βγάλει από το άλμα, αλλά αυτό μπορεί και να σημαίνει σμίκρυνση. Εδώ το παν είναι να εκτελεσθεί σωστά η προσγείωση, δηλαδή “δεύτερα” και πρώτα η ουρά. Αν προσγειωθείτε με το μέσον του σανιδιού, τα φιν δεν μπορούν να κάνουν και πολλά πράγματα. Τέλος το χρώμα των φιν είναι σημαντικό για να φαίνεται το σανίδι όταν το ψάχνετε στο νερό και έχει γυρίσει ανάποδα.
. Ας δούμε της μεταβλητές του φιν Επιφάνεια, μήκος βάσης, rake (κλήση του χείλους προσβολής προς τα πίσω), βάθος, το όλο σχήμα , το υλικό
και πώς επηρεάζουν την κατευθυντικότητα, το pivot και το κράτημα. Το μήκος της βάσης έχει άμεση επίδραση στην κατευθυντηκότητα. Μια λογική βάση είναι 9,5 με 11,5 εκατοστά. Μακρύτερη βάση θα θέλαμε για να αντισταθμίσουμε κάπως την έλλειψη ικανοποιητικού concave ή το μικρό βάθος φιν.(ράμπες, μπότες κλπ). Το βάθος κυρίως επηρεάζει το κράτημα και λογική τιμή είναι από 4 έως 5 εκατοστά. Περισσότερο ή λιγότερο χρειαζόμαστε σε ειδικές κατασκευές. Το rake είναι από 45 μοίρες και πάνω και επηρεάζει το pivot. Μεγαλώνοντας την γωνία, ανοίγουν και καμπύλες των ελιγμών. Συνάρτηση των προηγουμένων είναι η επιφάνεια που μαζί με το σχήμα του φιν επηρεάζουν το χαρακτήρα του φιν, που όμως δεν είναι πάντα ο ίδιος μια και το σανίδι έχει πάντα τον κύριο λόγο. Συνεπώς, ξεκινώντας από μια δεδομένη συμπεριφορά ενός σανιδιού με κάποια φιν, ανάλογα με αυτό που μας ενοχλεί, πειράζουμε την αντίστοιχη μεταβλητή.
. Και ένα (πραγματικό) παράδειγμα που ενδεχομένως θα κάνει τα προηγούμενα πιο κατανοητά.
Το πράσινο και το μαύρο φιν είναι του ίδιου τύπου, ιδιας βάσης (11cm) και βάθους 4 και 5 cm αντίστοιχα. Το κοκκινο είναι 5cm με βάση 9,5cm και προφανώς άλλου σχήματος. Και τα τρία τα χρησιμοποίησα για αρκετό καιρό στο FS132x40. Οι δικές μου παρατηρήσεις (ύψος 172, βάρος 80 κιλά) : Αρχικά με το μαύρο ήμουν μια χαρά. Μετά έξι μήνες πειραματιζόμενος με το πράσινο το σανίδι είχε μια πιο παιχνιδιάρικη και soft συμπεριφορά χωρίς να χάνει σε τίποτα από κράτημα, Στο ίδιο ακριβώς συμπέρασμα κατέληξε και ο Ζαν (70 κιλά) που τού έχω φτιάξει ακριβώς το ίδιο σανίδι. Κατόπιν έφτιαξα το ίδιο στη Μαρία (Καμπά) που αρχικά το χρησιμοποίησε με τα μικρά, με αποτέλεσμα να χάσει μια πρώτη θέση σε αγώνες εξαιτίας τους. Τα φιν δεν επαρκούσαν για αγωνιστική συμπεριφορά που ένα σλασάρισμα μπορεί να σου κοστίσει το χιτ). Βάλαμε τα κόκκινα και από την πρώτη στιγμή η διαφορά ήταν εμφανής ακόμη και για μένα που την παρακολουθούσα απ΄ εξω. Μετά τα δοκίμασα εγώ στο δικό μου. Το κράτημα ήταν το ίδιο με τα μαύρα το δε pivot πολύ πιο έντονο. Πολύ αυστηρό για τα γούστα μου, ξαναγύρισα στα 4cm. Έκτοτε και επειδή το σανίδι το δίνω για test ride σε κοπέλες και αναβάτες μέχρι 70 κιλά, πάντα τους ρωτώ για τα φιν και δεν μου έχει παραπονεθεί κανείς, ανεξάρτητα από τις συνθήκες που το χρησιμοποιούν Προσωπικά θα τα ξανάβαζα στο σανίδι για να το χρησιμοποιήσω σε πραγματικές συνθήκες wave. Ο προσωπικός παράγοντας παίζει μεγάλο ρόλο στα φιν. Ο Πέτρος (Βασιλείου) στο 138 επέμενε στα 4cm, ενώ εγώ προτιμώ 5. Ο Ανδρέας (Τσαπάκης) στο 139x41 επιμένει στα 4, ενώ ο Γιώργος (Δήμου) με ίδιο σανίδι δεν μου έχει παραπονεθεί με τα 5. Τέλος, η θέση των φινς έχει επίδραση στο pivot του σανιδιού, αλλά αυτό είναι κάτι που απασχολεί το σχεδιαστή της σανίδας και όχι τον χρήστη, μια και δεν μπορεί να το αλλάξει. Όσο για το υλικό, έχει πια σταθεροποιηθεί στο G10.(συμπαγή από έποξυ και υαλοϋφάσματα υπό μεγάλη πίεση) Πέρα λοιπόν από τα θεωρητικά, η επωδός παραμένει η ίδια: δοκιμάστε για να βγάλετε συμπέρασμα για την δεδομένη περίπτωση. Καλό Kite
ΥΓ Χρόνια Πολλά στο KiteClub.gr και καλή δύναμη στον Άγγελο.
Πριν αναφερθώ στο θέμα του άρθρου θα ήθελα να λύσω μια πιθανή απορία.
Ίσως κάποιος αναρωτηθεί γιατί πρέπει να τα ξέρω όλα αυτά; Απλά δοκιμάζω το σανίδι και άμα μου κάτσει καλά, σημαίνει πως μου κάνει. Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα. Το σανίδι δεν το θέλεις μόνο για τώρα. Το θέλεις και για μετά. Τώρα το πολύ πολύ να δοκιμάσεις αυτά που ξέρεις στις δεδομένες συνθήκες της συγκεκριμένης ημέρας και με το δεδομένο της καλής ή κακής προσαρμογής σου στο σανίδι που ήδη έχεις. Πώς ξέρεις όμως αν θα σου κάνει σε άλλες συνθήκες, για καινούριες μανούβρες που θέλεις να αρχίσεις να προσπαθείς και μάλιστα μετά από μια περίοδο προσαρμογής που χρειάστηκες και στο προηγούμενο σανίδι σου; Όλοι μας είμαστε αναβάτες εν εξελίξει και πράγματα που μας βοηθούσαν παλιά, τώρα μας ενοχλούν και το αντίστροφο. Δυστυχώς αυτά μπορείς να τα απαντήσεις μόνο θεωρητικά σε συνδυασμό με τις απαραίτητες δοκιμές που επιβάλλεται να κάνεις και με τις ανάλογες συζητήσεις με έμπειρους και συνειδητούς αναβάτες.
Βέβαια αντίστοιχα ισχύουν και για τον αετό, αλλά όσο και αν ακούγεται παράξενο εκεί τα πράγματα είναι ευκολότερα. Στον αετό αυτό που έχεις να ελέγξεις είναι πώς έρχεται στο γάντζο ή στα χέρια σου μια δεδομένη λίγο-πολύ δύναμη λόγω του μεγέθους του. (ελαστικότητα της δύναμης, πιθανή υστέρηση στις εντολές της μάτσας, pivot κλπ)
Ας τα πάρουμε όμως με την σειρά.
Μήκος, πλάτος, πλάτος και σχήμα tail (ουράς), σχήμα rail.
Όλα τα προηγούμενα, εκτός από τη σημασία που έχει καθένα ξεχωριστά, η συνέργεια που έχουν όταν συνυπάρχουν είναι που καθορίζει το τελικό αποτέλεσμα μαζί με την scoop-rocker και το flex.
Το μήκος καθορίζεται από το stance. Μη ζητάτε ένα freestyle σανίδι 138, αν δεν σας βολεύει ένα stance 63 (από κέντρο σε κέντρο δέστρας). Υπολογίστε ότι από την εξωτερική βίδα της δέστρας μέχρι το άκρο της σανίδας τα 30 εκατοστά είναι το μέγιστο.
Η επιφάνεια καθορίζεται από το βάρος σας σε συνδυασμό με την ταχύτητα που οδηγείτε. Από μόνο του το πλάτος δεν λέει και πολλά πράγματα μια και στο εμβαδόν των βρεχάμενων το πλάτος της ουράς (tail) παίζει πιο καθοριστικό ρόλο.
Εδώ η εμπειρία έχει δείξει ότι ένα tail περισσότερο από 29 cm δημιουργεί προβλήματα στα over (αστάθεια στην κατευθυντηκότητα επειδή μειώνει το μήκος των βρεχάμενων). 26 με 28 είναι το πλάτος του tail που προτιμούν οι περισσότεροι σχεδιαστές σε σανίδια 130 -136 που καταλήγουν σε ένα μέγιστο πλάτος 39-42.
Τώρα πως ακριβώς θα αναπτυχθεί η καμπύλη από το 28 στο 42, χαρακτηρίζει ένα σανίδι freeride ή freestyle. Σε΄ένα freeride σανίδι το τμήμα αυτής της καμπύλης είναι πιο καμπύλο (φουσκωμένο) στη μεριά του tail. Επίσης και το ίδιο το tail είναι πιο καμπύλο. Αυτό το περίγραμμα βοηθάει τον μέσο αναβάτη. Στην επόμενη εικόνα έχουμε ένα τυπικό freeride περίγραμμα.
Πιο ευθυγραμισμένη καμπύλη στο πισω μέρος του rail και στο tail κάνει το σανίδι πιο απόλυτο, αλλά ταυτόχρονα αυξάνει τις επιδόσεις του στο pop και στα όρτσα. Εδώ έχουμε μια εικόνα όπως ή επόμενη
Πέρα από την κλασική παραπάνω προσέγγιση, βλέπουμε συχνά σανίδια που τραβάνε στα άκρα κάποιες παραμέτρους. Π.χ. tail πλάτους 35cm. Αυτό από μόνο του δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ούτε καλό ούτε κακό. Συνήθως ξεκινάει από απαίτηση κάποιου παγκόσμια κορυφαίου αναβάτη για να ταιριάξει στο στυλ της οδήγησής του. Σίγουρα κάνει το σανίδι ειδικό, υπερβολικά δύσκολο και περιοριστικό ακόμη και για πολύ καλό αναβάτη, αλλά δεν αποκλείεται να ταιριάξει σε κάποιους.
Τώρα tails με περίεργα σχήματα, στοχεύουν περισσότερο στην εικόνα του σανιδιού και για ένα μέσο freeride σανίδι δεν έχουν αρνητική επίπτωση, αλλά σε ένα καθαρόαιμο freestyle είναι απαγορευτικά.
ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ
Υπάρχει μια διαφοροποίηση στις διαστάσεις του σανιδιού του ίδιου ατόμου, όταν αλλάζει χρήση από hooked σε unhooked.
Ενδέχεται ένα σανίδι που σε χρήση hooked πατιέται με δυσκολία στο load and pop, σε χρήση unhooked να πατιέται πολύ καλά. Αυτό συμβαίνει επειδή στην πρώτη περίπτωση μέρος του βάρους μας το παίρνει ο αετός, ενώ στην δεύτερη όλο το βάρος μας πιέζει το σανίδι.
Με δεδομένη λοιπόν την ανάγκη για σίγουρες προσγειώσεις, χρειαζόμαστε το φαρδύτερο σανίδι που μπορούμε να κογχιάσουμε, έστω και με δυσκολία, γατζωμένοι.
Αυτή η δυσκολία μπορεί να αμβλυνθεί αν σηκώσουμε λίγο τον αετό αμέσως πρίν αρχίσουμε να κογχιάζουμε, ενώ ταυτόχρονα ορτσάρουμε το σανίδι.
Flex, σκληρότητα, ακαμψία είναι όροι που εννοούν λίγο πολύ το ίδιο πράγμα. Το πόσο δηλαδή υποχωρεί-κάμπτεται η σανίδα στα διάφορα σημεία της από μια δεδομένη πίεση.
Μαζί με το περίγραμμα, αποτελούν τις δυο πιο προσωπικές παραμέτρους της σανίδας τις οποίες δεν μπορεί να αγνοήσει ο υποψήφιος αγοραστής.
.
Κατ΄ αρχάς, θα χωρίσουμε την σανίδα στην περιοχή ανάμεσα στα πόδια και την περιοχή έξω από αυτά. Κεντρική περιοχή δηλαδή και περιοχή των tips. Σε κάθε περίπτωση, η κεντρική περιοχή πρέπει να είναι πολύ σκληρότερη από τα tips. Και ας αρχίσω από τα εύκολα.
.
Σανίδι twintip wave: Αν χρειαζόμαστε ένα σανίδι για waveriding (και εννοούμε κύματα που να ξεπερνούν το μισό μέτρο) τότε μαζί με τα άλλα στοιχεία wave σχεδίασης που θα πρέπει να έχει το σανίδι (στενότερο tip, εντονότερη scoop-rocker) θα πρέπει να μπορεί κατά κάποιο τρόπο να προσαρμόζει την καμπύλη του στην καμπύλη του κύματος. Συνεπώς το σανίδι θα πρέπει να έχει flex για να μπορεί να “διαβάσει” το κύμα, αλλά και για να μην αναπτύσσει μεγάλη ταχύτητα. .
Σανίδι Allround: Κάθε αναβάτης έχει δύο περιόδους στην εξέλιξή του: την προ pop περίοδο και την μετά pop. Αν και περιμένω ένα άρθρο για το pop από τον πλέον κατάλληλο, επιχειρώ έναν ορισμό μόνο για τις ανάγκες του κειμένου.
Pop: Η κατά βούληση αποκόλληση από το νερό, χωρίς την χρήση κύματος και χωρίς την αλλαγή του kite από την θέση πορείας.
. Αν το προηγούμενο είναι σαφές, τότε αυτός που βρίσκεται στην πρώτη περίοδο θα βοηθηθεί πολύ από ένα μαλακό σανίδι, όσο ακριβώς θα εκνευρισθεί αυτός που βρίσκεται στη δεύτερη περίοδο.
Και εξηγώ: Το μαλακό σανίδι, όπως διαβάζει το κύμα και φρενάρει, έτσι διαβάζει και το τσοπ και φρενάρει. Αυτό για έναν αρχάριο, είναι μεγάλη βοήθεια για τον έλεγχο του σανιδιού. Ακόμη η αναισθησία του σανιδιού στις μικρές ανεξέλεγκτες κινήσεις του σώματος του αρχαρίου, είναι θετική.
.
Αλλά εδώ σταματάνε τα καλά λόγια για το flex. (κρίμα γιατί τα μαλακά σανίδια κατασκευάζονται ευκολότερα και κοστίζουν λιγότερο).
.
Στη μετά pop περίοδο, η χρήση του σανιδιού και του kite είναι συνειδητή σε μεγάλο βαθμό. Κάθε κίνηση έχει διαβαθμίσεις και συγκεκριμένο στόχο και ο εξοπλισμός οφείλει να αντιδρά με μεγαλύτερη ακρίβεια. Έτσι το flex αρχίζει να ενοχλεί, όπως ο τζόγος στο τιμόνι και τα πεντάλ του αυτοκινήτου.
Εδώ θέλουμε μια πολύ σκληρή κεντρική περιοχή και μια μέτρια σκληρότητα στα tips. Έτσι το σανίδι θα αρχίζει να πλανάρει νωρίτερα, θα περνά το τσοπ ευκολότερα, θα έχει καλύτερες τελικές ταχύτητες και το tip θα διορθώνει χωρίς να κάνει μεγάλο κακό στο pop. (το μαλακό σανίδι “κολλάει” στο νερό και οδηγείται περισσότερο με το kite και λιγότερο με τα πόδια).
.
Σανίδι Freestyle: Εδώ πλέον μιλάμε για αναβάτη που οι περισσότερες μανούβρες του γίνονται unhooked.
Οι απαιτήσεις του είναι ανάλογες της δυσκολίας των επιχειρούμενων.
.
Ένα railly στα δυο μέτρα απαιτεί άκαμπτο σανίδι, και για να φύγει στο pop, και για να μην κολλήσει στην προσγείωση. Αν έχετε τέτοιες απαιτήσεις, φροντίστε ώστε το κεντρικό τμήμα του σανιδιού να είναι απόλυτα άκαμπτο και τα tips μόλις που να μπορείτε να τα κάμψετε ένα εκατοστό με το ένα χέρι στη δέστρα και το άλλο στο tip.
Αλλά να ξέρετε ότι ανάλογες απαιτήσεις θα έχει και το σανίδι από εσάς και δεν θα σας συγχωρεί και πολλά πράγματα. Σημειώστε ότι η οδήγηση του σανιδιού στο freestyle γίνεται αποκλειστικά με τα πόδια και συνεπώς πρέπει να “αισθάνεστε” κάθε σημείο της σανίδας. . . Και η άρση μιας παρεξήγησης. . Γραφόταν συχνά ότι ένα σανίδι με αρκετό flex είναι πιο μαλακό στο τσοπ και στις προσγειώσεις και συνεπώς καταλληλότερο για αναβάτες με ευαισθησία στα γόνατα και την μέση.
Όπως έχει αποδειχθεί πια, η αίσθηση αυτή προκύπτει μόνο από την διαφορά βάρους που έχουν στη συμβατική κατασκευή τα σκληρά σανίδια (αναγκαστικά βαριά) από τα ελαστικά (ελαφρύτερα).
Το βαρύτερο σανίδι έχει μεγαλύτερη μάζα που ταλαντούμενη πάνω στο τσοπ, αποκτά μεγαλύτερη κινητική ενέργεια την οποία και μεταφέρει στα γόνατα. Στα 58 μου χρόνια, με σοβαρότατες κοίλες στους μεσοσπονδύλιους χόνδρους, έχω δυστυχώς προσωπική άποψη στο θέμα.
Με τους νέους τρόπους κατασκευής τα carbon σανίδια μπορούν να είναι σχεδόν απόλυτα άκαμπτα, παρόλα αυτά λόγω του ελάχιστου βάρους τους, οι αδρανειακές τους δυνατότητες να μεταφέρουν τον κραδασμό στα πόδια, είναι αμελητέες.
Προσωπικά, όσο και αν έψαξα, μόνο μειονεκτήματα βρήκα στα ελαστικά σανίδια (αργή εκκίνηση, αργές επιταχύνσεις, ασάφεια στην οδήγηση, μικρή τελική ταχύτητα και το χειρότερο, τη στιγμή πού έχουν τεντωθεί τα σχοινιά, έχεις καρφώσει το tip στο νερό και περιμένεις να εκτιναχθείς, νιώθεις το σανίδι να λυγίζει και το tip να υποχωρεί). . Ολοκληρώνοντας θέλω να τονίσω ότι το flex είναι μόνο μία παράμετρος στη σχεδίαση της σανίδας που σωστά κατανεμημένο και συνδυασμένο με τις άλλες σχεδιαστικές παραμέτρους μπορεί να φέρει την συνολικά ζητούμενη συμπεριφορά.
.
Καλό Kite.
Μετά τη δημοσίευση του προηγούμενου άρθρου για το flex, αρκετοί φίλοι στη παραλία με ρώτησαν αν υπάρχει ένας πρακτικός και αντικειμενικός τρόπος εκτίμησης της σκληρότητας που να μπορεί να εφαρμόσει κάποιος χωρίς ειδικά όργανα και μονάδες. Συνήθως αυτό που μετράμε λέγεται ροπή ελαστικής κάμψης και μετριέται σε Nm: Newton x meter, αλλά αυτό για τον αναβάτη δεν λέει και πολλά πράγματα μια και ούτε συγκριτικά στοιχεία έχει, ούτε το flex της σανίδας είναι ομοιόμορφο, ούτε το ίδιο flex έχει τις ίδιες συνέπειες για αναβάτες διαφορετικού βάρους. Θα περιγράψω λοιπόν μια μέθοδο που ανέπτυξα για έλεγχο του κεντρικού τμήματος, που είναι και σημαντικότερο μιας και επηρεάζει την ευκολία πλαναρίσματος και την τελική ταχύτητα σε συνθήκες τσοπ. Βάλτε κάτω από την μέση του σανιδιού ένα-δυο βιβλία ώστε τα fin να απέχουν από το έδαφος κάτι λιγότερο από ένα εκατοστό. Κατόπιν ανεβείτε επάνω με τα πόδια κανονικά στις δέστρες. Αν τα fin ακουμπήσουν στο έδαφος, αυξήστε τις σελίδες των βιβλίων, μέχρι το σημείο που μόλις να γίνεται η επαφή. Τώρα κατεβείτε και μετρήστε πόσα χιλιοστά απέχουν τα fin από το πάτωμα. Έχετε λοιπόν μια απόλυτη μέτρηση της επίδρασης που έχει το δικό σας βάρος με το συγκεκριμένο stance στην scoop-rocker του σανιδιού σας.
Συγκριτικά στοιχεία. Σύμφωνα με την ίδια μέτρηση, πάνω σε σανίδια μου που οι τρείς κορυφαίοι freestylers της φωτογραφίας εκτίμησαν ότι έχουν το σωστό freestyle φλεξ, η απόσταση έναι κάτι λιγότερο από 8 χιλιοστά.
Περιμένω με χαρά τις μετρήσεις σας και τον προβληματισμό σας.
Στην απόφαση αγοράς σανιδιού, όπως και σε κάθε αγορά, το μεγαλύτερο ποσοστό επιρροής οφείλεται σε κριτήρια συναισθηματικά και όχι λογικά. Ερευνητές υποστηρίζουν ότι συχνά ή συμμετοχή τους στην εξαγωγή μιας απόφασης υπερβαίνει το 90% . Σε αυτό ακριβώς στηρίζεται και η διαφήμιση με τις υπερβολές της, οι image makers, οι χορηγοί και όλοι οι εμπλεκόμενοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στην αγορά.
Εγώ εδώ θα απευθυνθώ στο υπόλοιπο 10% για να μιλήσω για ένα σημαντικό παράγοντα που όμως ποτέ δεν αναφέρεται.
Θα ξεκινήσω με ένα απλό παράδειγμα «αντίφασης»:
Ο Άγγελος ο Κουκίδης είναι 86 κιλά, πολύ ψηλότερος από μένα και έχει ως ιδανικό σανίδι το 130x39.
Εγώ είμαι 81 κιλά και το σανίδι που μου κάθεται καλύτερα είναι 132x40.
Η αντίφαση δεν οφείλεται στο πολύ υψηλότερο επίπεδο του Άγγελου που είναι προφανές, γιατί τότε ο Mike πού είναι τα δύο τρίτα του Άγγελου, θα έπρεπε να κάνει με σανίδι ένα μέτρο.
Η εξήγηση είναι απλή και βρίσκεται στην κατά τουλάχιστον 20% μεγαλύτερη μέση ταχύτητα που κινείται ο Άγγελος από εμένα.
Δεδομένου ότι η άντωση (ανυψωτική δύναμη) που αποδίδει το σανίδι είναι ανάλογη του τετραγώνου της ταχύτητας, το 20% της ταχύτητας αποδίδει 44% περισσότερη άντωση. Δηλαδή ο Άγγελος θέλει περίπου 37% λιγότερα βρεχάμενα από εμένα, που αντιστοιχούν σε σανίδι 120x37.
Η αλήθεια είναι πως πριν τρία χρόνια με τέτοιο σανίδι έκανε, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία. Έτσι εξηγείται και το ότι το σανίδι του όταν το παίρνω εγώ μου πετάει νερά στα μούτρα, ενώ δεν συμβαίνει το ίδιο με αυτόν.
Εν ολίγοις και για να μην σας πρήξω κι άλλο, η μέση ταχύτητα με την οποία οδηγείτε είναι πιο καθοριστική για το μέγεθος του σανιδιού και από το βάρος σας.
Εδώ θέλω να ξεκαθαρίσω ότι η ταχύτητα που μας βολεύει δεν έχει να κάνει με το επίπεδό μας στο kite. Λίγες μανούβρες απαιτούν υψηλότερη ταχύτητα και αυτό στιγμιαία πριν το pop. Το να παραβιάσετε αυτό που σας βγαίνει αυθόρμητα, σύντομα θα σας οδηγήσει σε κάποιο τραυματισμό.
Κάπου διάβασα πρόσφατα ότι για να γίνεις expert σε ένα πεδίο ή δραστηριότητα, το βασικότερο είναι να ξοδέψεις 10.000 ώρες εξάσκησης σε αυτό. (google it! : 10000 hours rule) Το συγκεκριμένο άρθρο (που αναφερόταν και στους αθλητές) μάλιστα έλεγε ότι οι διαφορές που προκύπτουν μεταξύ των "ειδικών" σχετίζονται με τους τρόπους που έχουν εξασκηθεί περισσότερο από κάθε τι άλλο ..
Στην λίστα που ακολουθεί θα προσπαθήσω να μαζέψω (με τον καιρό) κολπάκια που μου αρέσουν κατά καιρούς να εφαρμόζω όταν κάνω kite και νομίζω ότι μου ανεβάζουν την αντίληψη γι'αυτήν την άκρως αντιπαραγωγική δραστηριότητα!
--- ...με τα μάτια κλειστά! είναι φοβερή εμπειρία να προσπαθείς να κάνεις... Μερικές φορές μαλιστα προσπαθώ να κάνω και αλματάκια και κόλπα, με φοβερές βούτες σαν αποτέλεσμα! Νομίζω ότι βοηθάει και για τα πιο δύσκολα κόλπα, γιατί σε αυτά η κίνηση είναι γρήγορη και η όραση παίζει λιγότερο ρόλο.
--- να αντιγράφω ακριβώς ότι κόλπο βλέπω να κάνουν οι άλλοι! Φυσικά όχι τα πιο δύσκολα, αλλά αυτά που τους αρέσει να κάνουν με ευκολία!
--- να κάνω transition και να προσγειώνομαι και να συνεχίζω από την άλλη πιο προσήνεμα απ'όπου απογειώθηκα.
--- να κάνω το μικρότερο (σε χρόνο και ύψος) backroll που μπορώ!
--- να κάνω άλμα με αργή περιστροφή και στη μέση της να κρατηθώ να κοιτάζω προς τον αέρα όσο πιο πολλή ώρα γίνεται
---να πηγαίνω πορεία και να κοιτάζω προς τα πάνω τόσο ώστε να κοιτάξω προς τον αέρα ,στον ορίζοντα που είναι πίσω μου! Ο ορίζοντας φαίνεται παράδοξα καμπυλωτός!
--- χωρίς φινάκια! Σε καθρέφτη νερό είναι τέλεια αίσθηση
---χωρίς δέστρες, πατώντας όπου νά 'ναι πάνω στην σανίδα! Το παράδοξο είναι ότι όταν πας πορεία, ακόμα και άν βάλεις και τα δύο πόδια στην μύτη του σανιδιού αυτό συνεχίζει να κόβει το νερό με τον ίδιο περίπου τρόπο, και δεν βουτάει εύκολα!
---στο σημείο που σπάει το κύμα σε αφρούς και κάνει μια άσπρη γραμμή μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν rail
--- αγώνες αγώνες αγώνες! Η εμπειρία και η κ@vλα που δίνουν είναι πολύ μεγάλη! Η ντροπή που πιάνει πολλούς κλπ ειναι τελείως ανάρμοστα, οι αγώνες γίνονται και πρέπει να γίνονται για όλους, αρχάριους και προχωρημένους!
---να κάνω συνεχόμενα όσα δυνατόν περισσότερα διαφορετικά κόλπα μπορώ να σκεφτώ! (θυμάται κανείς το kite που έκανε ο Andy Hurdman? )
---να μπορέσω να κατουρήσω την ώρα που κάνω άλμα! (δύσκολο)
---κάτι επικίνδυνο... μ'αρέσει να κάνω μέχρι τελικής πτώσης, γιατί τότε πλέον όλες οι κινήσεις αναγκαστικά βγαίνουν με την λιγότερη δυνατή μυική ενέργεια, και αναγκάζομαι να έχω τέλεια τεχνική!
--- να κάνω το ίδιο κόλπο συνεχόμενα πάρα πολλές φορές μέχρι που μου έρχεται να το κάνω ..πιο ενδιαφέρον, διαφορετικό με κάποιον καινούριο τρόπο.
--- να ξαπλώνω, να γυρίζω 180 μοίρες το κορμί μου ( να κοιτάζουν τα πόδια μου προς τον αέρα) και να κρατάω την μπάρα ανάποδα προσπαθώντας να κουμαντάρω τον αετό!(επικίνδυνο στη στερια )
---να κάνω μία κίνηση που να μην έχω δεί κανέναν ποτέ να κάνει (είναι πιο εύκολο απ'ότι ακούγεται γιατί οι συνδιασμοί κινήσεων είναι άπειροι), πχ αν ξέρω μπροστινή και πισινή περιστροφή, transition και 3 grabs τότε οι πιθανές 2-συνδιαστικές κινήσεις είναι 14)
--- να κάνω με αετό 45 μοίρες s-bent + backroll (υπερβολικά δύσκολο...)
είναι έκδηλο ότι εχω περάσει παραπάνω ώρα στο νερό απ'ότι θα 'πρεπε!!
Δυστυχώς η σανίδα δεν είναι δεδομένη εξίσωση να την βάλεις κάτω να την λύσεις και να ξεμπερδεύεις. Όχι λοιπόν πως ξεμπέρδεψα με την αντρική σανίδα και αποφάσισα να λύσω την γυναικεία. Λίγος προβληματισμός μόνο μιας και ξεκινάω τώρα μια.
Μήκος – Πλάτος
Οι γυναίκες (και εννοώ αυτές του χώρου) είναι συνήθως τα 6/8 του βάρους των ανδρών, αλλά τα 11/12 του ύψους τους. Δεδομένου ότι βάρος καθορίζει τα βρεχάμενα, ενώ το ύψος καθορίζει το stance και κατά συνέπεια το μήκος του σανιδιού καταλήγουμε στο εξής κουφό:
Αν ένας άνδρας 80 κιλών και ύψους 180 εκατοστών χρησιμοποιεί σανίδα 136x42, τότε μια γυναίκα 60 κιλών και ύψους 165 εκατοστών χρειάζεται σανίδα 125x35.
Όχι και τόσο κουφό δεδομένου ότι πριν πέντε χρόνια τα σανίδια που χρησιμοποιούσαν οι προχωρημένοι ήταν αυτών των διαστάσεων (Jimmy Lewis, S.O.S, είχα και εγώ ένα HC).
Τέλος πάντων, αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι όταν μειώνουμε το μήκος, το πλάτος δεν μειώνεται αναλογικά, αλλά περισσότερο από το αναμενόμενο, λόγω της μεγάλης διαφοράς βάρους. (Δεν παραθέτω τους υπολογισμούς γιατί δεν φαντάζομαι να ενδιαφέρουν κανένα.)
Stance
Αναλογικά με το ύψος και το μήκος της σανίδας τα 62 εκατοστά του ανδρικού γίνονται περίπου 56 στο γυναικείο. (και τα 16 εκατοστά απόστασης στις βίδες της δέστρας, καλά θα ήταν να μειωθούν αν το pad το επιτρέπει)
Αυτά για αρχή στο θέμα.
Περιμένω τον προβληματισμό των ενδιαφερομένων.
Βέβαια είναι προφανές ότι ο τρόπος που οδηγεί ο καθένας είναι προσωπικός, αλλά και οι λογαριασμοί είναι λογαριασμοί και αυτό που προτείνω είναι μια δοκιμή για να μας φύγει και η απορία.
Μου έχει κολλήσει στο μυαλό το παρακάτω παιχνίδι: πόσο γρήγορα μπορεί να γίνει ο γύρος των νησιών? (στην Λούτσα)
και εξηγώ. Σκέφτομαι να φτιαξω ένα πινακάκι σαν αυτό που έχουν στο top gear με τους χρόνους στην πίστα (λαμαρίνα με μαγνητικές ταινίες που γράφουν τις συμμετοχές). Να του βάλω και ένα χρονόμετρο ,να το κάνω ευπαρουσίαστο και χρηστικό και να το πάω στον κ.Παναγιώτη με την ελπίδα να το αναρτήσει κάπου στο μαγαζί του. Σκοπός είναι να έχουμε έναν πίνακα που θα αναφέρονται οι χρόνοι όσων έχουν κάνει το "γύρος νησσάκια".
κανόνες?:
η διαδρομή σου πρέπει να ξεκινά από στεριά , να καταλήγει στο ίδιο σημείο, και να περνά έξω και απο τα δύο νησιά της λούτσας. Υπάρχει ελευθερία να διαλέξεις αφετηρία, αν θα το κάνεις δεξιόστροφα ή αριστερόστροφα, και τι μη μηχανοκίνητο μέσο θα χρησιμοποιήσεις (καητ, σερφ, κανό, SUP, βατραχοπέδιλα , γουατέβα..)
πρέπει να χρησιμοποιηθεί το χρονόμετρο του πίνακα, και πρέπει να το χρησιμοποιήσει αυτός που θα κάνει το γύρο. Θα το αφήνει στην αφετηρία (στεριά).
όποιος το κάνει μπορεί να βάλει τη συμμετοχή του και τον χρόνο του στον πίνακα!
Θα βρείτε τον πίνακα του αγώνα δίπλα από το ταμείο στα νησσάκια!
παρακαλώ βοηθείστε να σταθεί ο αγώνας και ο πίνακας!! Αν χαλάσει κάτι (χρονόμετρο, μαγνητάκια) παρακαλώ να βρούμε κάτι να το αντικαταστήσουμε!! για απορίες ρωτήστε τους γύρω σας! Αν θέλετε μπορείτε να βάλετε και τον χρόνο σας εδώ και πως τον κάνατε!
